Ryf Mew – co to jest?Ryf Mew, zwany również Rewą Mew, Mewią Rewą, Rybitwią Mielizną lub
Suchą Rewą, a w języku angielskim Seagull sandbar, to piaszczysty wał
znajdujący się na dnie Zatoki Puckiej, stanowiący przedłużenie Cypla Rewskiego,
zwanego przez Kaszubów Rewskim Szpyrkiem.
Ryf Mew ciągnie się od Kuźnicy, położonej na Półwyspie Helskim aż po
Rewę – na przeciwległym brzegu Zatoki Puckiej, dzieląc ten akwen na dwie
części: Zatokę Pucką Wewnętrzną, zwaną Zalewem Puckim (na zachodzie) oraz
Zatokę Pucką Zewnętrzną (na wschodzie). Ten około dziesięciokilometrowej długości utwór geomorfologiczny
widoczny jest tylko wówczas, gdy pozwala na to odpowiednio niski poziom wód
zatoki, na całej swej długości znika pod ich powierzchnią przy poziomie wód
wyższym od przeciętnego o około 30-40cm.
Istniejący już na pochodzących z XVII wieku mapach jako piaszczysta
ławica (rewa), czyli nasyp litoralny (przybrzeżny), zgodnie z definicją tego
terminu tworzy płyciznę, która w czasie bardzo niskich poziomów wody wynurza
się ponad jej powierzchnię. Zwyczajowe nazwy dla tego tworu odzwierciedlają
jego unikatowy charakter – np. „Sucha Rewa” lub znaczenie przyrodnicze – dla
ptactwa: „Rewa Mew” czy „Rybitwia Mielizna”. Nasza wiedza o tym niezwykłym wytworze natury jest wciąż niewielka,
gdyż nie podejmowano żadnych wnikliwych badań tego miejsca. W przeszłości
było ono przede wszystkim obszarem polowań na wypoczywające tam foki, zaś w
czasie II wojny światowej poligonem wojskowym, na którym niemiecki okupant
wyłapywał wystrzeliwane z rejonów Gdyni i okrętów nowe typy torped. To samo
miejsce służyło następnie aż do końca lat 80. jako poligon dla lotnictwa.
Wcześniej i właściwie zawsze na jego podwodnych stokach lokalni rybacy
wystawiali swoje żaki. Za rok lub dwa będziemy wiedzieli o Ryfie Mew znacznie więcej. Już w przyszłym roku planujemy rozpocząć badania dynamiki zmian powierzchni tej mielizny przy różnych poziomach wód Zatoki Puckiej w ramach projektu „Wsparcie restytucji i ochrona ssaków bałtyckich” współfinansowanego przez Unię Europejską w ramach programu Infrastruktura i Środowisko realizowanego przez Stację Morską IO UG w Helu we współpracy z WWF Polska. Dowiemy się szczegółowo, przez ile dni w roku jest ona wynurzona oraz jakie jest jej znaczenie dla wypełniania funkcji ekosystemowych. Kolejne zespoły badawcze postarają się w tym czasie opisać występujące tu elementy przyrodnicze oraz zbadać i udokumentować poziom zagrożeń antropogenicznych. Tekst: Monika Konkel, Krzysztof E. Skóra 28.07.2009r. |
<<< POWRÓT |